1510Het was Mitch Josten die er weer in slaagde om, nu op de zaterdag van de 21ste Mama’s Pride, de opening van 2015 te verzorgen. Dit keer als lead zanger van de Volt fanfare slaagt Mitch er in om samen met zijn vrienden een prachtig liedje met Limburgse cultuurelementen ten gehore brengen op het mooie podium in Geleen. Het eerste uur en kwartier zijn vandaag gereserveerd voor maar liefst 9 unieke Limburgse acts, die liedjes van de legendarische LP “Witse nog, koempel“ brengen. Een soort Bevrijdingsfestival-achtige sfeer voor de Westelijke Mijnstreek eigenlijk. Want de mijnindustrie heeft veel gebracht, maar heeft meer genomen. Dus daar staan we vandaag bij stil via een prachtige ode aan het werk van Carboon die een weergaloos tijdsdocument produceerde. Muziekgroep Carboon was een groep uit Nederlands Limburg die dialectmuziek maakte over kolenmijn thema’s. 1561Hun bekendste langspeelplaat was: “Witste nog, koempel” uit 1976. De groep bestond uit Henk Steijvers, Ben Erkens, Jean Innemee en Conny Peters. De groep is vernoemd naar het geologisch tijdperk Carboon, waarin de Limburgse steenkool gevormd werd. De teksten zijn geschreven door Jan Hendriks. De plaat was binnen 4 maanden goud, iets dat hierna nooit is meer geëvenaard door een dialect productie in Nederland.

Ik zelf ben meer van de generatie van Janse Bagge Bend met “Proemevlaai” en “Blief Bie De Mam” of later Rowwen Hèze met liedjes als “Bestel Mar” of “Liefde”. Maar vanavond blijkt dat de voorlopers van de Limburgse Popcultuur zijn roots vinden in CARBOON.

1544Maar liefst 40 tot 50 bands schreven zich in voor de voorrondes van Mama’s Pride. De finalisten werd gevraagd een liedje van Carboon ten gehore brengen en dat leverde prachtige eigentijdse bewerkingen op. In het bijzijn van o.a. Ben Erkens en Henk Steijvers worden versies ten gehore gebracht die menigeen kippenvel bezorgen.

Tijdens het begin van het optreden vormen zich donkere wolken boven het Mama’s Pride terrein. De bekende druppel regen in het begin van Mama’s Pride, maar gelukkig verschijnt er een stralende cirkel boven het podium en publiek. Er vliegt zowaar een drone met rode lichtjes. Eigentijdse indrukken vermengen zich met muzikale herinneringen. 1535Aan de rechterkant van het podium worden beelden van vroeger vertoond van de mijn en mensen in die tijd. Het zijn zwart-wit beelden. Met nog stralende echte witte overhemden en het zwarte goud “steenkool” geheten. Romantische beelden die slechts de mooie kant van het mijnverleden belichten.

De Volt Fanfare, Sem Dylan, Bende van der Lende, Francis, Rim Steijvers, Peter Beeker en de Ongenode Gasten, Cuda, Southern Sunrise en Joep Pelt mogen schitteren dankzij een prachtig idee van de organisatie Van Mama’s Pride . Hierbij mag een knipoog worden gegeven aan de gemeente Geleen-Sittard (voor één dag in die volgorde vandaag) die niet bezuinigde op evenementen.

Er komt een geur van wiet mijn richting uit. Ik vraag mij af of de gebruikers van deze geestverruimende middelen zich realiseren dat de keuze, vrijheid en “genieten” zwaar is bevochten door mijnwerkers en hun gezinnen met de vele schaduwkanten van het harde werken.

1653Het is morgen Moederdag. Hoeveel moeders zullen cadeaus krijgen in de geest van “50 Shades of Grey”. Soms hoeft een cadeau maar klein te zijn om veelbetekenend te worden uitgepakt. Het Mama’s Pride gevoel met Pauw, Bombay, Speak ‘o Freaky en Intergalatic Lovers zal de mama’s zondag in hogere sferen brengen. Wij zijn er bij en nemen de zon mee voor dag twee.

 

 

 

Alle foto’s: Jonny Ladeur.

http://jonny.ladeur.nl/mamas-pride-2015-dag-1-2/