Benefietfestival ‘N HOOP Muziek zit in ons  hart. Het idee van Melle van Buren, met hulp van vele vrienden, vormgegeven. De fotoshoots van Agnes van den Herik, die tot leven komen. De missie van Sarah en Gerzon van Stichting Hoop die kleur krijgt. En  aan artistieke hoogtepunten geen gebrek.

De voortekenen waren goed, maar dat er een sprookje zou plaatsvinden op zondagmiddag 22 september in Sittard, weten alleen diegenen die erbij waren. Plaats van handelen: Ernesto’s Cantina op de Markt in Sittard. Het is 10.00 uur ’s ochtends; Melle van Buren en Jos Nabuurs feliciteren als eerste Ernest America, eigenaar van Ernesto’s Cantina, met de geboorte van zoon Moos. Maar deze dag stond in het teken van een andere geboorte, n.l. die van het benefietfestival ‘N HOOP Muziek

‘N HOOP Muziek blijkt vooral veel emotie en positieve betrokkenheid op te roepen. Iedereen is zich bewust van de bijzondere doelstellingen: informatie verstrekken over stamceldonatie, bewustwording oproepen dat donoren hard nodig zijn en geld inzamelen voor een stichting die zich deze activiteiten tot kerndoelstellingen heeft gemaak.

Het is ongeveer 13.00 uur. We staan voor de deur van Ernesto’s Cantina en het weer doet lekker mee. Henk Bril, fotograaf, staat hoog op een ladder. Gebroederlijk naast elkaar staan artiesten en publiek te genieten van een hapje en een drankje. Het is een komen en gaan van mensen en muziekinstrumenten. (En zeg nu zelf: op welk festival tref je dit zo aan..?) De leeftijd van de artiesten varieert tussen 12 en 62 jaar (en ja, dat zien we de laatste jaren wel steeds vaker op de diverse festivals ;-)).

Negen bands en een DJ zetten met hun muziek, die middag en avond, hun beste beentje voor. De klanken van HOOP klinken zoet en lijken bijna een ‘live-aid-gevoel’ op te roepen bij de bezoekers. Elke band voegt uit zichzelf iets bijzonder toe aan de set. Met behulp van een geweldige stagedirector, goede muziekinstallatie en fantastische lichtshow, stijgen de bands boven zichzelf uit. ‘HOOP doet leven’, zegt men wel eens. Nu, levendig en sprankelend was het zeker!

Hoewel er veel momenten zijn die het predikaat ‘hoogtepunt’ verdienenen. Bij deze een poging om een aantal daarvan te beschrijven. Zonder voorkeur qua volgorde en al bij voorbaat excuus aan alle mooie momenten waarvoor hieronder geen plaast was (schrijversvrijheid).

  • Sarah en Gerzon spelen met hun band Sunsofa en zijn merkbaar opnieuw ontroert van de trailer op You tube van Stichting HOOP waarin Gerzon zijn verhaal verteld

_MG_0268_t2013vs8

(foto: Henk Bril)

  • The Last Indian Summer uit Melick, grote onbekende (maar voor hoe lang nog?), speelt een strakke en prachtige set. In de set zijn twee gedichten van de zanger verwerkt. Op You tube verschijnt 2 dagen later, de trailer met het optreden van afgelopen zondag
  • Seymour Sachs speelt een lekkere psychedelische set en brengt de zaal in trance. Zanger Jef America bedankt de zaal met een buiging
  • Mitch Josten, (blues) singer songwriter uit Sittard en die klinkt als een combinatie van Johnny Cash en Bob Dylan, speelt samen met Cees en Mees  (wie is Cees en wie is Mees?) een eigen set die veel bewondering oogst
  • Morgana´s Illusion (gemiddelde leeftijd: 12 jaar), brengt de zaal in vervoering. Hun grote voorbeelden, de mannen van  DeWolff én hun ouders, stralen. Wow! Hoe oud waren ze ook alweer?

_MG_2554_t2013vs8

(foto: Henk Bril)

  • Patrick en Rene brengen de gemiddelde leeftijd van Power Flower een ´beetje´omhoog. Wat een set brengen zij, met gastspelers als de jonge (doet diezelfde leeftijd weer dalen) Vince van de Poel op drums én Mitch Josten … Het publiek is getuige van een unieke set waarbij Robin zijn keyboard heeft geìnstalleerd op twee  kinderstoelen (?). Een bijzonder concert, waarbij de bandleden een geweldige kwaliteit en gedrevenheid aan de dag leggen. Reünie? Volgend jaar, same time, same place ..?
  • Red Black Skinny Jeans laat zien dat zij een enorme ontwikkeling hebben doorgemaakt. Eigen werk, dat doet denken aan Shocking Blue en Fairport Convention  Met uitzondering van ´Mercy´, de enige cover, alleen maar eigen werk. Jo Jansen en Pablo van de Poel begeleiden het gospel, poppy nummer ´House of Hope, House of music´. Indrukwekkend!
  • New Life begint het optreden met een in groen licht gehuld podium en een videopresentatie. Nummers als ‘Treasure of life’ en ‘Only a Dream’ worden meteen opgepakt door het publiek. Het nummer ‘My Hope (Uncertain Expectation)’ vertelt wat er met je gebeurt wanneer je door kanker getroffen wordt. Verrassend hoe goed zij, met een gemiddelde leeftijd van 15 jaar, thema’s als ‘ziekte’ en HOOP tekstueel en muzikaal tot de verbeelding kunnen laten spreken, zonder over-the-top te worden
  • Hard2Get, dan heb je het over Power, Love and Passion. Voor de gelegenheid aangevuld met een keyboardtoetsenist en saxefonist, openen zij hun set met een prachtig, instrumentaal nummer van TOTO: de favoriete band van Gerzon en Stan Smeets (zanger van de band). De toon is gezet en wat volgt, is een strakke, energieke set. De zaal is stil en luistert met veel respect naar een prachtige uitvoering van ‘Together Undisturbed’ waarmee de overleden tante van Stan wordt geëerd. Mooi!
  • Jean & The Piepkes vragen om een extra sjoes en een tequila, en dagen Ernest uit om mee te spelen op het podium. Een gepast en feestelijk slot van een fantastische dag. ‘Bedankt dat jullie zijn gebleven’, zegt de zanger tegen het publiek.

DJ Har draait zijn laatste plaatjes. Het licht van HOOP verlangt naar meer. Muziek maakt alles goed, zo blijkt vandaag maar weer opnieuw. En allemaal deelden wij één gedachte: HOOP is in iedereen en iedereen heeft (recht op) HOOP. Enorm bedankt allemaal. De bands e.v.a. voor hun belangeloze bijdrage en het publiek voor jullie aanwezigheid. En Melle, de initiatiefnemer van deze dag, zonder wie dit allemaal niet mogelijk was geweest 😉

Een sfeervol einde van een mooie dag!

Camera 360

(foto: Agnes van den Herik)

(film: Jonny Ladeur)