“Free As A Bird “zingt Lotte Walda op vrijdagmorgen bij de opening van dag 2 KUNZfetti. Het publiek is ademloos stil en beseft dat hier een groot talent op het podium staat. Lotte WaldaIn balans, een bijzonder mooie stem en vooral zichzelf. Steeds weer klinkt na een liedje een enthousiast applaus en zelfs gefluit. De liedjes en de gitaar klinken prachtig in de hal met een opvallend goede akoestiek. Ook zijn er tussendoor 3 mannelijke verhalenvertellers die persoonlijke herinneringen terughalen uit o.a. hun schooltijd. Het zijn verhalen met een persoonlijke inhoud en boodschap. Gevoelig, origineel en een mooie start van een nieuwe dag op KUNZfetti.

Tijdens de opening was het vooral een dag van ontmoeten, socializen en fragmentarische observaties opdoen van de kunstenaars en hun werk in de exporuimte. Vandaag neem ik meer tijd voor het algemene beeld en hoop nieuwe waardevolle belevingen en ontmoetingen te ontdekken.

Het was begin 2014 toen ik bij Crafts & Co in Maastricht geïmponeerd werd door het werk van Jaap Roseboom. Een verlicht schilderij met een vrouwentorso met diepe donkere kleuren raakte mij. Het bleek een schilderij bewerkt met epoxyhars. Hierdoor ontstaat er een heel aparte laag en uitstraling van het kunstwerk. Het werk staat centraal bij zijn expositie vandaag op KUNZfetti. Jaap RoseboomJaap nodigt mij uit om het mooi verlichte schilderij een titel te geven. Ik kies voor de titel “Roxanne, So Lonely” naar de nummers van the Police. Jaap Roseboom is woonachtig in Nieuwstadt. Recentelijk heeft Jaap fluorescerend materiaal aan epoxy toegevoegd. Hierdoor krijgen zijn kunstwerken licht in het donker. Vlinders zijn belangrijk symbool voor zijn schilderkunst. Als iemand een kunstwerk koopt, krijgt degene er een prachtige unieke vlinder in dezelfde kleur bij. Heel bijzonder, net zoals Jaap Roseboom zelf. Een sociaal bewogen man. Zijn kunstwerken zijn heel persoonlijk. Zoals een schilderij dat Jaap maakte ter ondersteuning in de rouwverwerking van een moeder die haar jonge dochter verloor. Mooi. . .

In de volgende gang ontmoet ik een Belgische kunstenares afkomstig uit de omgeving Antwerpen. Edegem om precies te zijn. Het is Melies Wessels. Opvallend zijnhaar 3 grote schilderijen met indrukwekkende kleurenafbeeldingen van vrouwenlichamen.

Melies WesselsDe kleuren en de keus van het onderwerp vinden hun oorsprong in Spanje. Het zijn aansprekende en opvallende werken. In tegenstelling tot de twee schilderijen aan de zijwanden. Deze twee schilderijen laten vrouwenhoofden zien. De schilderijen zijn bedekt met een fijngeweven stof waardoor de opvallende diepe kleuren wegvallen en een mysterieuze uitstraling krijgen. Door de grote schilderwerken krijgen de bronzen beeldjes minder aandacht dan dat deze pareltjes verdienen. De site van Melies Wessels is een bezoek zeker waard.

Babke Moelee 2Op weg naar de uitgang wordt ik getroffen door hele vrolijke krachtige beeldjes in allerlei houdingen. Het vrolijke expressieve werk is van Babke Moelee uit Meerssen. Ik raak in gesprek met haar partner Frans van Straalen. Frans is ook beeldend kunstenaar en is de maker van het beeld van de Gorilla. In het brons wel te verstaan. Babke Moelee 1Het is er druk en veel bezoekers staan stil bij de beelden van Babke. De beelden brengen vooral houdingen van meisjes of jongens in beeld. De beelden hebben een onschuldige uitstraling en dragen de verwondering en het plezier van een kind. Opvallend is dat het hoofd geen mond ogen of neus heeft. Hierdoor vallen de andere details als een hoedje of jurkje des te meer op. De beelden zijn bijzonder authentiek. Kleine keuzes van elementen zoals een rode ballon, gouden klompjes geven een gevoel van herkenbaarheid uit ieders eigen jeugd. Blijheid en vreugde dus.

Het was wederom een bijzondere dag. De ontmoeting met het prachtige gitaarspel, zang en teksten van Lotte Walda (vrij als een vogel). Roxanne, So Lonely, de eerste naam die ik ooit heb mogen geven aan een kunstwerk, met dank aan Jaap Roseboom. De Spaans/Antwerpse connectie via de heftige kleurrijke kunst van Melis Wessels. En de verwondering, blijheid en de onschuld van de beelden van Babke Moelee. Er valt dus veel te beleven op KUNZfetti. Kunst en cultuur verbinden mensen, ook in de euregio. Een compliment aan de organisatie is welgemeend op zijn plaats. KUNZfetti 2015, chapeau. . .

Bij thuiskomst laat ik alle indrukken nog eens rustig bezinken. Met op de achtergrond de nieuwe video van het nummer “No Harm” van The Editors. De nieuwste vorm van kunst. Video-art en muziek. Benieuwd of dat een nieuwe trend wordt volgend jaar bij KUNZfetti. . .

 

Foto’s: René Bradwolff, Jos Nabuurs en Luc Bezemer

 

Melies Wessels: www.melieswessels.be

Jaap Roseboom: www.japies-art.nl

Babke Moelee: www.babkemoelee.nl

 

Ook de moeite waard:

Ingrid Capozzi: www.ingridcapozzi.com

Neeltje de Vries: www.neeltjedevries.nl