Opgegroeid in een familie waar muziek een grote rol speelde besloot Mo’Jones het Sittardse Serviam Lyceum al vroeg vaarwel te zeggen en muziek te gaan maken. Begonnen als drummer, later als bassist, op keyboards en vooral Hammond, heeft hij zijn strepen verdiend in diverse muziekgroepen en natuurlijk o.a. met zijn broer Skinnie in de band Mo’Jones, waarmee zij in 2002, 2005 en 2007 een paar succesvolle albums opnamen, welke ook in Hilversum op ruime aandacht konden rekenen. Wie hem al eens heeft zien spelen, is vast getuige geweest van een spetterend optreden, waar het enthousiasme vanaf straalt!

Daarna zijn de broers allebei hun eigen ding gaan doen, wat voor Mo resulteerde in een uitnodiging van Rowwen Heze om in 2008 en 2009 mee te gaan tijdens hun theatertoer als muzikale duizendpoot. We zien hem o.a. op piano, hammond, cajon, mondharp, percussie en wasbord. Van Skinnie zijn inmiddels ook 2 solo CD’s verschenen.

Inmiddels wordt een nieuw kindje geboren: de Mo’Jones Big Band! Een flink orkest van 19 man waarmee hij regelmatig optreedt. Denk aan funk, blues, als het maar swingt en men geen Sinatra clone verwacht! Met alle respect voor “Old Blue Eyes”, maar dat is niet wat Mo voor ogen heeft!

Intussen speelt Mo ook al weer jaren met de formatie The Breez overal in de regio de pannen van het dak. Westcoast, blues, rock, enz. Waar bij de bigband natuurlijk, mede door de grootte van het orkest, natuurlijk veel muzikaal vaststaat met daar tussendoor soms wat plaats voor improvisatie, heeft Mo bij The Breez de mogelijkheid om, naar zijn eigen zeggen, eens lekker “los” te gaan.

Ook nemen Mo en zijn broer Skinnie deel aan een side-project van de Rowwen Heze mannen Jack Poels en Tren van Enckevort, genaamd “Herberg de Troost”. Hiermee hebben zij inmiddels de 2e CD afgeleverd getiteld “Rijstwafels met Pindakaas”. Met deze formatie wordt ook regelmatig opgetreden. Vaak wordt er over gesproken als “Nederlandstalige Americana”.

Als muziekliefhebber is het leuk om met Mo te praten. Talrijke onderwerpen komen aan de orde, waaronder de diverse problemen waarmee de muziekindustrie momenteel te kampen heeft en de kosten die het maken van een CD met zich meebrengt, crowdfunding, marketing etc.

Met bugelspeler Marc Huynen is Mo een tijdje geleden naar China geweest. Aanvankelijk gevraagd als zanger, pianist bij een jazzcombo om te spelen op de ambassade, waren ze uiteindelijk workshops aan het geven op verschillende conservatoria. Dit was volgens hem, ondanks de cultuurverschillen, erg leuk.

Voor het binnenkort te houden Euregionaal Feest van de Amateurkunsten, dat op 2 juni in het Geusseltstadion in Maastricht plaatsvindt heeft Mo’Jones 3 composities, een soort cross-over stuk, geschreven. ”Toen ik gevraagd werd om d.m.v. een muziekproject de saamhorigheid, maar ook de culturele verschillen in de Euregio duidelijk te maken, hoefde ik hierover niet lang na te denken. Ik moest meteen weer even aan mijn reis naar China denken.”

“Natuurlijk is er cultuurverschil tussen hier en Luik, maar tussen hier en China zit veel meer cultuurverschil, dus cultuurverschil is voor mij vooral afstand. Toen dacht ik: ik ga het een beetje overdrijven, dat stereotype gedoe. Dus heb ik een compositie gemaakt voor een harmonie, maar dan ook een echte harmonie zoals wij die kennen. Die harmonie loopt dan diagonaal het veld over, een soort flashmob, richting een samba-orkest, een Braziliaans slagwerk ensemble, dat het ritme van de harmonie overneemd in hun eigen stijl. Daarna gaat dat weer over in een soort klassiek-achtig stuk met een koor, wat weer over gaat in een big-band. Als zij dit aan het spelen zijn gaat dit weer over in hip-hop en breakdancers. In deze regio zijn veel jonge mensen bezig met hip-hop, vandaar, om uiteindelijk weer terug te keren naar de harmonie of iets anders, dat weet ik nog niet precies. Dus het is een totaalstuk geworden, erg leuk”.

“Juist het veelzijdige in dit project, vind ik zo mooi. Weet je, er zijn mensen die toen ze jong waren fan zijn geweest van bijv. de Rolling Stones. Later kopen ze zelfs een Golf “Rolling Stones” en luisteren hun hele leven nergens anders meer naar. Niets ten nadele van de Rolling Stones natuurlijk, ze maken te gekke muziek, maar als je je hele leven in één muziekstijl blijft hangen, dan is dat erg jammer. Nu heb ik de kans om met een harmonie, hip-hoppers, een koor én met een samba-orkest te werken: dat vind ik heerlijk. Dat ik dat alles meekrijg en me er in kan verdiepen. Dat is het leukste. Je ziet dat iedere muzieksoort zijn mooie kanten heeft, dat is het boeiende van dit geheel.

Door het hele gesprek heen krijg ik de indruk dat er nog vele muzikale ideeën rondgaan in het brein van Mo, dus zullen wij ongetwijfeld nog vaak van hem horen!

mo jones_03

 

Dit is een bijdrage van onze nieuwe Maker: Luc Bezemer. Binnenkort meer over deze muziekliefhebber. Wij zijn in ieder geval blij dat hij erbij is!