Guido Timmermans interviewde IKIGA n.a.v. AMP. Guido is  ook redacteur van Maxazine.

Vaak hoef je het niet zo ver te zoeken. En komt goede muziek gewoon uit de eigen regio, klaar om te ontdekken. En als die regio zich uitstrekt over drie landen, met elk een unieke, grote cultuurhistorie, dan is er bijna geen betere voedingsbodem denkbaar voor het samenbrengen van muzikaal talent en publiek. Het project AMP (Alternative Music & Art Performances) zal hierin zeker heel goed gedijen. De Heerlense band Ikiga gaat in ieder geval graag op ontdekkingstocht met acts uit de eigen (Eu)regio.

AMP is letterlijk en figuurlijk een grensoverschrijdend project waarbij alternatieve popmuziek, spoken word en decorontwerp elkaar zullen versterken. Op 11,12, 18 en 25 september spelen getalenteerde bands, acts en performancers op vier verschillende podia in Hasselt, Maastricht en Heerlen. De band Ikiga werd ook hiervoor gevraagd en hoefde niet lang na te denken: “Ja natuurlijk, een prachtig initiatief”, reageert zangeres/gitariste Indira Paping enthousiast. Samen met bassist Davy Habets vertelt ze over hun band.  “We kennen elkaar al van de middelbare school en zijn ook samen naar PXL Music in Hasselt gegaan. Daar zijn we Harm Peters, onze drummer en derde bandlid, tegengekomen.” De start van een mooi verhaal van een band die klaar lijkt voor een volgende stap.

Ikiga heeft ondertussen twee singles uitgebracht: ‘I Need It’ en ‘Medication’. Volgens Indira “geven deze songs een duidelijk beeld van onze richting. Maar ik voel ook dat we nog steeds groeien, in het hele productieproces. En vergeet niet dat we nog steeds alles zelf doen.” Een organische groei, niet alleen muzikaal, maar ook in concept. Hierbij lijkt Japan centraal te staan, zowel in beeld als gevoel. ”We waren een paar jaar geleden op vakantie in Tokio. En het voelde daar precies zoals ik onze muziek zelf graag hoor: het is er heel chaotisch en druk, maar ook schoon en gestructureerd.” Davy vat het perfect samen: “Gecontroleerde chaos. Dat past bij onze muziek.” Indira pakt een boekje erbij met de titel ‘Ikigai’. “Het gaat over een bepaalde manier van leven: gaan voor wat je wilt, op een gezonde en leefbare manier. Dat past precies bij wat wij zelf doen.” Ze waren al op zoek naar een nieuwe naam voor de band “en Ikiga, dus zonder de laatste i, klonk heel mooi en bleek nog niet te bestaan.” Ook vormgeving, artwork en typografie sluiten naadloos aan bij het Japan-gevoel van de Heerlense band. Zo ook hun filosofie: “Je moet ervoor gaan en soms ook gewoon dingen uitproberen.”

Zo “ikigai” ging het ook in het schrijfproces. Waarbij Indira op een natuurlijke manier is geëvolueerd tot zangeres. “Eerst dacht ik nog dat ik niet kon zingen en geen zanglijnen kon schrijven. Maar ook dat heb ik geprobeerd. En het werkte! Met het ‘Artist Development Program’ van Verge heb ik me in één jaar verder ontwikkeld met zanglessen, songwriting en productie.” En met resultaat: ”Ik merk dat we nu veel gemakkelijker nummers kunnen maken, vanuit de akkoorden en zanglijnen die Davy dan verder kan inkleuren qua productie en instrumentatie.” Het schrijfproces veranderde ook wezenlijk: “Meer richting zangmelodieën, die bijvoorbeeld ook op gitaar zouden werken. Met een bepaalde hook of zo.” Het maakt Ikiga zeker onderscheidend. “We willen er zelf ook energie van krijgen. En deze dan weer overbrengen op de luisteraar, op het publiek. Dat men denkt: “Dit wil ik ook!” Zo werkt het ook bij mijzelf, als ik naar andere bands luister: Black Keys, Queens of the Stone Age, Foo Fighters. Of eigenlijk wel naar elk nummer dat ons energie kan geven.”

Ikiga lijkt klaar voor een volgende stap, een sprong naar bekendheid. Indira nuanceert dit gevoel: “Het eerste jaar, tot aan corona, ging het super goed. We kregen goede reacties, hadden vette shows en gingen naar 3FM en Kink. Supercool maar ook stressvol. “De band kreeg van alle kanten adviezen. En iedereen zei wat anders. We begonnen aan onszelf te twijfelen.” Waar Ikiga voor corona nog druk bezig was met het uitzetten van een pad naar bekendheid, lijkt dat er nu wat van af. “Natuurlijk willen we nog steeds bekend worden, een plaat opnemen, de wereld rondreizen en vette shows doen. Maar doordat we die druk hebben weggehaald, zijn we juist veel creatiever geworden. We richten ons nu op het schrijven van nieuwe nummers en vooral op het spelen van heel veel live shows. Daar komt onze muziek het meest tot zijn recht en ga je mensen echt kunnen bereiken. Dan voelen we vanzelf hoe het loopt en wanneer we een nieuw nummer of zelfs een heel album kunnen uitbrengen.”

Dit alles verloopt vanuit ‘hometown Heerlen’ dat geografisch weer deel uitmaakt van de Euregio. Een internationaal georiënteerd gebied waar cultuur hoog in het vaandel staat, met veel en goede poppodia. En waar dus plaats is voor een grote, levendige muziekscene. “Die scene komt er ook steeds meer, gelukkig. Ik zeg al jaren dat heel logisch is om samen te pakken met Duitse en Belgische bands. Om als Limburgse band niet meteen naar de Randstad te kijken. Want er is hier heel veel. Dat moet alleen meer samengebracht worden.”

Juist daarom is project Alternative Music & Art Performances (AMP) zo mooi en ook zo belangrijk. “We spelen dan in Hasselt en Heerlen met bands waar we nog nooit mee hebben gespeeld. Zo leren we weer nieuwe mensen kennen. Je komt met elkaar aan de praat, wisselt ervaringen uit.” En dat geldt evenzeer voor het publiek. “Daar is er ook een soort uitwisseling door een verrassende line-up van verschillende stijlen. En na corona is het natuurlijk geweldig om weer naar een vette show te gaan en met z’n allen samen te zijn. Daar wil je gewoon bij zijn!”

Een betere aankondiging voor de Alternative Music & Art Performances (AMP) lijkt niet mogelijk. Kom erbij en geniet van het moois uit eigen regio. Samengebracht op vier locaties waar alternatieve popmuziek, spoken word en decorontwerp elkaar zullen versterken. Zeker weten.