Over Anouk, The band, Linda Hakeboom, Patti Smith, Pablo van de Poel, Luka van de Poel, Jelte Tuinstra, Birdy, Nina Hagen, twee teleurgestelde vrouwen en een dromedaris in Sittard.

Zondagmiddag 17.55 uur Filmhuis Het Domein in Sittard. The Jay Neighbours band speelt hun toegift. Het is het nummer Rock and Stone. In 1974 werd het geschreven door Joo Jansen (uit Born). Joo speelde in 1994 met een band waarin Nels Busch en Henk Wanders van de Frank Boeijen Groep deel uit maakten van de band. Luka van de Poel levert spontaan een vocale en ritmische bijdrage aan het nummer. Mitch Josten is helemaal in de “mood” als hij de mondharmonica krijgt uitgereikt. Het lijkt als of hij het nummer al 100 keer heeft meegespeeld. Het is een indrukwekkend en swingend tafereel. De “rijpe” en ervaren mannen van Rabbitfoot Minstrels zijn vandaag actief als The Jay Neighbours Band. Mitch en Luka vormen samen met de band een portret dat zomaar als hoes voor the remastered version van The Band zou kunnen fungeren.

9577Eerder die middag melden er zich 2 jonge vrouwen bij de kassa. Nadat ze hebben betaald, vragen zij waar het concert van Jett Rebel zal plaatsvinden. Na een uitleg dat deze middag de vertoning van de documentaire “Who the fuck is Jett Rebel” omvat en dat er 3 muziekacts optreden, keren de dames teleurgesteld terug naar huis…………

Het laat zien dat Jett Rebel een hype is. In de documentaire brengt filmmaakster Linda Hakeboom op unieke, veel onthullende en confronterende wijze het leven van Jelte Tuinstra a.k.a. Jett Rebel in beeld. Op ons verzoek stelde Linda zomaar spontaan de DVD van de documentaire tijdelijk beschikbaar. Een cool gebaar van Linda. De documentaire laat zien dat het fenomeen Jett Rebel vele kanten kent. Zeker als ik de dag erna in de Volkskrant de recensie van het optreden in de Heineken Music Hall lees roept het veel angstige vragen op. In de recensie staat namelijk ”Nu al te groot voor Nederland”.

9533Het was een meer dan 3 uur durend concert in de uitverkochte Heineken Music Hall. Die avond was Pablo van de Poel gastmuzikant. In de recensie van de Volkskrant wordt de bijdrage van Pablo aan het concert geroemd. Het toeval wil dat Pablo van de Poel vandaag gast is in Sittard. Samen met zijn broer Luka komt hij zijn vader Patrick and Friends bewonderen.

Dat vraagt om een openbaar gesprekje voor aanvang van de documentaire. Pablo is mede student van Jelte geweest in Amsterdam. Toen hebben zij afgesproken een keer samen te spelen. En afgelopen week werd deze afspraak nagekomen. Voor 7000 tot 8000 mensen werd “Dance of the Buffalo” gespeeld. “Een dergelijke avond met Jelte geeft enorm veel adrenaline”, aldus Pablo. “Na 3 uur speelde hij zomaar nog 5 covers als toegift”. Ook feliciteer ik Pablo met de prijs als 3e beste Rock-gitarist van de Benelux. Wederom een indrukwekkende nominatie voor zijn ongekend talent. De geruchten van een optreden van Pinkpop worden op een overtuigende manier ontkend. Jammer dus.

9561In de bioscoop is er een optreden van singer-songwriter Michael Raven en celliste Roos Creemers. Op een indrukwekkende manier brengen zij rust en balans met hun set. Tegen de achtergrond van de kunst van Milou Wolters ontstaat er een mooie sfeer en beleving in de bioscoop. De cello is een bijzonder mooi instrument. Samen met Michael Raven die onlangs nog te zien was in “De Wereld Draait Door” een mooi intermezzo. Milou Wolters is een jonge kunstenares uit Limbricht. Het is zelfbewuste kunst met typische teksten over girl power in relaties, met een ondeugende knipoog. Haar werk doet aan de beginjaren van Patti Smith denken.

Vrijdagavond bezocht ik een singer-songwriter in een Ierse pub in Heerlen. Op het podium zat Lotte Walda. De stemvastheid en het elan waarmee Lotte speelt is ontwapend. Wellicht weer een belofte voor de toekomst. Stan Smeets daagt die avond Lotte uit om samen een duet te doen. Het wordt een prachtige versie van “Nobody’s Wife” van Anouk. Lotte en stanHet publiek en de moeder van Lotte zijn zeer enthousiast. Een dag later schittert Francis in de band Nbraska in Weert bij de finale van Nu of Nooit. Een vergelijking met Birdy is niet misplaatst. Ook de set en presentatie van het Sittardse Seymour Sachs spreekt in de finale aan. Limburg mag trots zijn op haar (vrouwelijke) poptalenten.

De tegenstellingen lijken deze middag groot, maar zijn toch complementair. Dat blijkt als Gaby van de Poel, echtgenote van Patrick en moeder van 3 muzikale jongens reageert, nadat zij de documentaire van Jett Rebel heeft gezien. “Ben ik blij dat mijn mannen zichzelf kunnen blijven”. Een bijzondere quote van een vrouw die met haar modezaak “Smaak” deelneemt op 8 maart aan “Unbeschreiblich Weiblich”. De titel van het album van Nina Hagen inspireerde Daphne Brankaert en D-borah Art and Works tot een “knotsgek” en divers evenement met kunst, food, beweging, yoga, etc. Butterfly Moves levert ook een bijdrage aan het evenement met de programmering van Liana, twee creatieve zussen die indrukwekkende en mystieke popmuziek maken. Daarnaast is Noelle de Bie (mogelijk aangevuld met haar zus) present en zal zij krachtige vrouwenmuziek met een vleugje Amy Winehouse en Selah Sue ten gehore brengen. Dit evenement is dus warm aanbevolen!

Terug naar de zondagmiddag. In het museum Het Domein met daarbinnen gelegen het filmhuis hangt een bepaalde geur. Het blijkt dat er een levende kunstexpositie is met echte dieren. Onder de documentaire van Jett Rebel waren er kippen te horen. Wellicht was een tribute van Pink Floyd met “Animals” ook op zijn plaats geweest. Er was veel ophef over het gedrag van een buiten lopende dromedaris. Na de deze middag weten wij een naam voor deze dromedaris. Juist ja: Jett Rebel!

Fotografie: Jonny Ladeur